Indonesië maakte mij dapper

Vijf jaar geleden nam ik een besluit dat voor de control-freak die ik ben een mega stap uit mijn comfort zone was. Ik besloot in mijn eentje naar Ubud, Indonesië te reizen. Ik was net klaar met mijn studie, maar had nog nooit verder gereisd dan Europa.

Gewoon doen

De reden om naar Indonesië te reizen was diep geworteld. Mijn moeder las mij vroeger altijd voor uit een boek over de wereld. Als kind vertelde ze mij verhalen over allerlei vreemde landen, culturen en gebruiken. Op de een of andere manier zijn de eilanden van Indonesië altijd blijven hangen in mijn hoofd. Er was iets dat mij aantrok. Daarom besloot ik op een willekeurige zondagmorgen een vliegticket te kopen en gewoon te gaan.

Toen ik dit kaartje had, moest ik natuurlijk wel. Op internet zocht ik naar een aantal betrouwbare gastverblijven voor mijn rondreis in Indonesië. Ik had ook een reisgids geboekt voor bepaalde delen. En natuurlijk moest ik een aantal vaccinaties halen. Ook las ik op internet dat het handig is een nep verlovings ring te kopen om ongewenste aandacht te voorkomen. En Duo Lingo hielp mij een paar woorden Indonesisch leren.

Toen ik aankwam heerste er eerst een soort onrust in mij. Ik ben duizenden kilometers van huis verwijderd. Niemand kent mij hier. Die gedachte maakte me bang, maar ik merkte eigenlijk dat er niks aan de hand was. De eerste tien dagen heb ik veel gekeken. Gekeken naar de cultuur, gefietst door het landschap, winkeltjes bezocht, vers voedsel van de markten gegeten.

Angsten

Ik ben niet beroofd, ik ben niet aangevallen of lastig gevallen. Al deze angsten bleken bangmakerij. En als ik van te voren wél naar deze angsten had geluisterd, had ik nooit deze fantastische ervaring van deze reis gemaakt.

Mezelf leren kennen

Op de reis leerde ik weldegelijk mezelf beter kennen. Ik beschouwde mezelf altijd als niet heel sociaal. Wel houden van gezelligheid, maar niet zo maar mensen aanspreken. Ik merkte dat dat heel anders was toen ik daar eenmaal was. Andere reizigers vonden het leuk om met mij om te gaan, en ik verbaasde mij daar over. Ik durfde meer van mezelf te laten horen en heb mijn twijfels laten varen. Indonesië leerde mij dapper te zijn.

Wat is dapper zijn

Dat gevoel heb ik mee naar huis genomen. Dapper zijn is niet per se een held zijn, of geweldig zijn. Je hoeft je niet in levensbedreigende situaties te begeven. Ik beschouw dapper meer als durven het oncomfortabele te ondergaan. En dat niet als oncomfortabel te ervaren.En dat begint met meer zelf vertrouwen. Zoals Pippi Langkous ooit mooi zei: ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het wel kan.

Geef een reactie